Voor de allerlaatste keer
Halloooo!
Nog maar een week tot ik thuis ben! En dan is het allemaal voorbij.. Ooh..
Dinsdag 29 Mei ben ik vertrokken uit Darwin, weg uit Australie en door naar Bangkok! Daar kwam ik de volgende ochtend aan, na een nacht op Changi Airport in Singapore. Ik heb een taxi genomen naar het hotel en ben die dag door Babngkok gelopen. Oh en een massage en pedicure gehad haha
‘s Avonds was er een soort van ontmoeting met de anderen van de reis en de gids. We hadden een groep van acht, 5 meisjes, een ouder koppel en een oudere man alleen. De gids was een Khmer en heel aardig. We zijn uit eten gegaan en toen de volgende ochtend vertrokken naar Cambodia! Na ongeveer 4u kwamen we bij de grens waar we onze bagage hebben overgepakt naar een ossenkar, getrokken door een man.. Dat is hoe iedereen met bagage de grens oversteekt; het ziet er heel vreemd uit! Pure chaos omdat er maar 1 weg is, vol met mensen, dieren, karren, scooters, auto’s en bussen. Voor het visum moesten we allemaal in een soort stal door de ‘douane’ en toen waren we in Cambodia! We zjn toen weer verder gereden en onderweg nog een keer gestopt bij een zijdefabriek. Rond 15h kwamen we toen eindelijk aan in Siem Reap. Daar zijn we 3 nachten gebleven.
De eerste dag hadden we een tempeldag. Om 5u ’s ochtends –pijnlijk!!!! – zijn we vertrokken naar de Angkor Wat Tempel. Zo waren we op tijd voor zonsopgang! Het hele complex is gigantisch: een totale oppervlakte van 150 vierkante kilometer. Het is allemaal gebouwd op een moeras en met ongelooflijk veel details. De werkers geloofden dat hun werk aan de tempel bepalend zou zijn voor hun karma en zijn dus zo precies mogelijk geweest.
Na deze tempel zijn we door gegaan naar Angkor Thom City om de Bayon tempel te bezoeken. Dat is een tempel vol met gezichten, erg vreemd. Daarna hadden we nog een laatste tempel: de Ta Phrum Tempel. Dat is de tempel waar Lara Croft : Tomb Raider is opgenomen. Door de hele tempel groeien bomen; op, onder, tussen en door de gebouwen. De tempel is midden in een woud en inderdaad perfect voor een avonturenfilm..
’s Avonds zijn we na het eten nog met remoks (tuk tuks) naar de nachtmarkt gegaan, met de dochter van onze gids. Daarna nog naar ‘Pub Street’; een straat vol cafes, restaurants, kraampjes, eetstallen en neonlichten.
De volgende ochtend zijn we met de meisjes naar de Old Market gegaan waar we nog een voetmassage hebben gehad – 3$ haha In de middag zijn we de naar het platte land gegaan waar we met kleine bootjes langs een dorp zijn gevaren. Alle huizen zijn gebouwd op minstens 5m hoge palen omdat het hele dorp jaarlijks getroffen wordt door overstromingen tijdens het regenseizoen. We zijn doorgevaren naar het grootste meer van Azie en het was alsof je op zee was. Nergens was land te zien.. Nog specialer was dat hier ook een ‘floating village’ was: huizen ,restaurants en zelfs een publieke prullenbak gebouwd op soort van podia.. Bizar!
Daarna zijn we teruggelopen door het dorp op palen en de armoede daar is onvoorstelbaar. Cambodia is een van de armste landen ter wereld en waar je ook kijkt, is dat duidelijk. Nauwelijks verharde wegen, weinig auto’s, bijna geen volledig geklede mensen, geen stenen huizen, enzovoort. Aan het einde van dit dorp was de school: kinderen gaan halve dagen naar school omdat er niet genoeg ruimte is om iedereen tegelijk les te geven. De leraren krijgen 35$ per maand..
De volgende ochtend zijn we uit Siem Reap vertrokken, door naar Kampong Cham. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet helemaal begrijp waarom de tour daar heen ging. Er was niet echt iets te zien en het was ook niet ‘typisch Cambodia’. Maar goed! ’s Avonds hadden we de eerste echte monsoenregen; na 5 minuten stond er 5cm water op ons balkon! Omdat Kampong Cham absoluut niet toeristisch is, hadden we ’s avonds een lange wachttijd voordat we plaats hadden in het enige restaurant.
Op Maandagochtend zijn we weer doorgereden, nu naar Phnom Penh. De hoofdstad van Cambodia, helemaal in het zuiden. Daar kwamen we rond de middag aan en na de lunch zijn we naar het S21 Museum gegaan. Dit was oorspronkelijk een school maar werd tijdens de Khmer Rouge periode (1975 – 1979) gebruikt als gevangenis. Onze gids, Keasar, heeft zelf de Khmer Rouge jaren meegemaakt en had dus ook veel persoonlijke verhalen. Allebei zijn ouders zijn gestorven tijdens de bijna 5 jaar dat de communisten overnamen en hij zelf heeft moeten vluchten en is lang dakloos geweest. Het bezoek aan S21 was afschuwelijk. Het museum geeft een ‘full-on experience’ en het was dus heel erg zwaar. Je kon de cellen bezoeken, de martelkamers inclusief marteltuigen en foto’s van de martelingen, sta-cellen van 1m bij 2m met bloedvlekken op de vloer, fotogalerijen van alle gevangenen, de doden, vitrines met kleren, volle kasten met schedels en beenderen (inclusief kogelgaten, gebroken beenderen en gebarsten schedels) en er waren schilderijen van de martelingen en de manieren waarop baby’s werden gedood. Dit laatste was een soort van ontspanning en dus sloegen ze de baby’s dood tegen bomen. Een ander ‘spel’ was om de baby’s in de lucht te gooien en ze dan dood te schieten, als kleiduiven. Hier had ik het echt heel moeilijk. Alle verhalen van Keasar daar bij gerekend is het goed voor te stellen dat het daarna lange tijd stil was in de bus.
De gevangenis had in 1978 bijna 5800 gevangenen, waarvan er uiteindelijk 7 het hebben overleefd. Vandaag zijn er nog 2 in leven en wij hebben 1 ervan ontmoet. Dat was heel speciaal. Zijn pink staat heel vreemd op zijn hand omdat hij zich elke keer afweerde tegen de slagen, zijn teennagels zien er heel vreemd uit omdat ze keer op keer met een tang werden uitgetrokken of omgedraaid en hij is blind aan een kant omdat hij heel veel elektrische schokken toegediend heeft gekregen, rechtstreeks in zijn oor.
Na het S21 museum zijn we doorgereden naar de Killing Fields – de laatste stop voor alle ‘politieke’ gevangenen. Hier kwamen dagelijks busladingen S21-gevangenen aan om te worden gedood. Met 200 tot 300 nieuwe gevangenen per dag was het noodzakelijk een wachtruimte te maken: deKhmer Rouge kon simpelweg niet genoeg mensen doden voordat er weer een nieuwe lading kwam...
De Killing Fields zijn vol met massagraven. Twee bij drie meter voor honderden lichamen. Dan waren er ook nog de ‘speciale’ massagraven: een voor onthoofde lichamen en een voor vrouwen en kinderen. De vrouwen en kinderen allemaal eerst verkracht voordat ze werden vermoord, de baby’s doodgeslagen tegen een boom. De Killing Tree stond inderdaad direct naast het massagraf. De schors is gedeeltelijk rood gekleurd omdat bloed nooit helemaal uit hout weg spoelt. Aan een andere boom hangt een grote megafoon. Hieruit schalde harde muziek tijdens de slachtingen, zodat de omgeving het schreeuwen en krijsen niet zou horen.
De Killing Fields zijn nu volledig overgroeid met gras en bomen. Lijkt op een park, maar in plaats van bordjes met ‘Verboden op het gras te lopen’, staan er bordjes ‘Verboden op de massagraven te lopen’. Sommige delen van de velden zijn afgezet en in het algemeen moet je oppassen waar je loopt zodat je niet op een bot of tand stapt. Door de regenval spoelt elk jaar de bovenste laag aarde weg en dus worden er steeds nieuwe graven en lichamen ontdekt.
Het was vrij zwaar.
De volgende dag zijn we rond de middag vertrokken naar Chambok. Daar hadden we onze homestay! Chambok is ver in het platte land, hoog in de heuvels. Het is een hele arme gemeenschap waarin iedereen een eigen boerderij heeft om rond te komen, maar verder niets. We zijn naar de gemeenschapshal gegaan waar kinderen de traditionele dansen hebben opgevoerd. We hebben daar ook gegeten. Al het eten was gekookt door vier vrouwen volgens een schema: elke vrouw in het dorp staat op een lange lijst en eens in de zoveel tijd worden ze ingedeeld om te koken, waarmee ze dan een beetje extra geld verdienen. Omdat er vrij veel ‘leden’ zijn, komt het uiteindelijk aan op 1 avond per jaar. Na het eten zijn we teruggegaa naar ons ‘huis’. We hadden 1 kamer met zijn achten en dat was het ook. Een lap op de houten vloer met een muggennet. Slaap lekker!
Niet heel verrassend waren we de volgende dag vrij vroeg wakker. Iedereen heeft besloten te wachten met douchen, gezien de douche een grote waterput was gevuld met donkerbruin water. Om redenen die jullie je wel kunnen inbeelden heeft iedereen ook goed opgelet met drinken; ‘watch your fluids’maar dan andersom...
Na het ontbijt zijn we met ossenkar nog dieper de heuvels in gereden. Dat was erg comfortabel: een houten kar en een onverharde weg vol rotsen, in de heuvels. Echt genieten! Eenmaal daar hebben we een ochtend vrijwilligerswerk verricht. Met een schep de aarde stuk slaan, manden vullen en dan dragen naar een door regen gemaakte groef in het pad. Dit opniew en opnieuw zodat er, met genoeg aarde, een relatief vlak stuk ontstaat en er dus een weg is naar de waterval. Zo hoopt de gemeenschap meer toeristen te trekken. Na een terugrit op de ossenkar zijn we weggegaan uit Chambok.
Nu naar Sihanoukville! Dit is een vrij toeristische plek – relatief gezien dan, voor Cambodia – aan de kust. De stad is bekend om zijn seafood barbeque en als ik er alleen maar aan denk, heb ik al heimwee. Het was echt lekker en niet normaal vers!
De volgende dag hoefden we eindelijk niet te reizen! We hadden dus de hele dag aan de kust! We zijn naar een vijf-sterren hotel gegaan en hebben de hele dag aan het zwembad/strand gelegen. Het was heerlijk! Een prachtig strand en GEEN toeristen! We waren echt de enigen!
De volgende dag zijn we weer naar Phnom Penh gereden. Dat was een busrit van ruim 7 uur, dus daarna hebben we niet bijzonder veel meer gedaan.
Jammergenoeg hadden we de volgende dag weer een lange reis; nu van Phnom Penh naar Ho Chi Minh City; Vietnam!! De grens was iets minder chaotisch dan bij Cambodia, maar nog steeds erg anders! We moesten allemaal onze bagage pakken en in een grote ruimte gaan staan. Daar werden alle paspoorten afgenomen en later een voor een teruggegeven, na het omroepen van de namen. Daarna kun je doorgaan. Het proces duurt alleen heeeeel lang als je daar met 50 man staat.. En ik blij, met een backpack van 17 kilo en een tas van 7 kilo..
Toen we na 8 uur eindelijk in Ho Chi Minh City, Saigon, aankwamen, stroomde het van de regen. Ik heb nog nooit zo’n harde regen gezien! Of gevoeld, want we moesten 20 minuten naar ons hotel lopen.. En opnieuw: ik blij, met een backpack van 17 kilo en een tas van 7 kilo..
Nadat we nieuwe kleren hebben aangetrokken zijn we naar een grote markt gegaan. ’s Avonds was het de laatste keer dat we met de groep waren, nog een nacht en dan zou ik alleen verder gaan! Ik heb die volgende dag nog geluncht met twee meisjes en ben toen naar mijn nieuwe hotel gegaan. Dit was midden in het centrum; op een straat vol cafes en restaurants! Een hele goede locatie, maar ik ben er de volgende ochtend uitgecheckt. Beestjes. In mijn bed. Kriebeeeeeel en geen slaap. Ik heb toen een hotel twee deuren verder gevonden, zonder beestjes! Ik ben toen naar de markt gegaan om er goed rond te kijken. Het is absoluut niet eng om hier alleen te reizen, op een ding na. Het verkeer. Saigon is een van de gevaarlijkste steden ter wereld qua verkeer. 3,5 miljoen scooters, geen verkeersregels, nauwelijks stoplichten en als ze er zijn, hoeft niemand zich er aan te houden en ten slotte, om het in de woorden van een Vietnamees te zeggen ‘Zebrapaden zijn een suggestie’. Maar het gaat nog goed met mij, wonder boven wonder! Er zijn wel momenten dat ik 10 minuten aan een kant van de straat sta, wachtend op een opening in het verkeer.. Oh en de rotondes zijn ongelooflijk; normaal rijd je rond een rotonde, hier rijdt iedereen rechtdoor. Het ziet er niet uit.
Op Dinsdag ben ik naar de Cu Chi Tunnels gegaan. Daar hebben we eerst een documentaire bekeken. Ze noemen het een documentaire maar het was echt puur propaganda! ‘The American Animals’ en de ‘Vietnamese Heroes’ enzovoort. Daarna zijn we rond gaan lopen door het complex. De gids heeft twee tunnelingangen laten zien; een die is vergroot zodat de toeristen erin passen, een van oorspronkelijke grootte. Beiden zijn minuscuul. Het oorspronkelijke luik is ongeveer 20 bij 30 cm. Verder was er nog een tentoonstelling van de zelfgemaakte wapens; horror. Ik kan ze niet uitleggen, maar heb foto’s. Na een bezoek aan de schietbaan zijn we naar de echte tunnels gegaan. Veel mensen zijn er niet ingegaan omdat het echt claustrofobisch is. Ik wilde het wel proberen, om toch een mini-idee te krijgen.. Het was pure sport! De gangen zijn ongeveer 1 meter hoog en je moet er dus gehurkt doorheen. Het is donker, heet en ontzettend krap. Echt indrukwekkend en naar, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb!
In de middag heb ik een voetmassage genomen en ’s avonds gegeten met twee Deense meisjes.
Op Woensdag ben ik naar een hotel gegaan waar ze een zwembad hadden. Ik heb de hele dag lekker op hun dakterras gelegen en helemaal niets gedaan! Oh nee, dat is niet waar: ik heb nog een massage gehad.. C’est la vieeee
De volgende dag weer vroeg op voor een ‘city tour’ door Saigon. Ik was alleen met een groep Filipijnen, maar ze waren echt heel erg leuk! We hebben het War Remnants Museum bezocht, zijn naar een Chinese tempel en markt gegaan, hebben het Independence Palace gezien – het ‘huis’ van de president – en toen geeindigd met de Notre Dame en het oude postkantoor.
Vrijdag ben ik naar het vliegveld gegaan, door naar Hanoi! We hadden vrij sterke turbulentie in het begin, het hele vliegtuig was aan het krijsen. Gelukkig was het na 10 minuten over. In Hanoi was ik lekker slaperig en heb ik de taxi naar het verkeerde hotel laten rijden. Omdat hun boekingssyteem niet werkte, hadden zij ook niet door dat ik helemaal geen gast was. Dus ik naar de kamer en verbaasd door hoe mooi het was. Ik moest nog even mijn reservatienummer doorgeven aan de receptie en kreeg toen door dat de naam van mijn boeking niet helemaal overeenkwam met het hotel waar ik op dat moment was haha Dus weer een taxi genomen, nu naar het goede hotel.. Gelukkig was dat ook echt mooi, dus niet al te erg!
Gister ben ik door de stad gelopen en echt compleet verdwaald. Ik weet het, verrassing. Gelukkig had ik een kaartje van het hotel mee – ik leer snel – en dus heb ik het uiteindelijk weer gevonden.
Vandaag had ik een city tour door Hanoi. We zijn naar de Ngoc Son Pagode gegaan, op het Hoan Kiem meer (ik hoor iedereen ‘oooh ja, dat’ zeggen, maar er is niet echt een verhaal achter de pagode..). Daarna zijn we naar het Ho Chi Minh Mausoleum gegaan, maar uiteindelijk niet naar binnen. De rij was 2,5 uur lang.. We zijn doorgegaan naar het Vietnamese Ethnology Museum met tentoonstellingen van alle 54 ethnologische groepen in Vietnam. Buiten zijn de traditionele huizen van de groeperingen nagebouwd, heel leuk! Na de lunch zijn we naar de Literature Temple gegaan, tegelijk ook Quoc Tu Giam: de eerste universiteit in Vietnam. Als afsluiter zijn we naar de One Pillar Pagoda gegaan, gebouwd in 1049 en een van de belangrijkste pagodes van Vietnam.
Morgen vertrek ik voor 2 dagen naar Halong Bay – ik slaap op de boot. De dag dat ik terug kom, heb ik 1 uur in Hanoi en dan vertrek ik weer, nu met de nachttrein naar Sapa. Dit is in Noord-West Vietnam, heuvels vol rijstvelden en vol met ethnische minderheden. Daar ben ik twee dagen en dan weer een nachttrein terug naar Hanoi. Dan heb ik nog 1.5 dag hier in Hanoi en dan is het tijd voor het vliegveld!
Ik denk niet dat ik nog veel meer in mijn laatste week had kunnen proppen.
Lieve allemaal, ik hoop dat de ‘blog’ leuk was. Wat eraan vooraf ging is in ieder geval onvergetelijk.
Voor de laatste keer:
Heeeeeeeel veel liefs,
Nynke
Ps. Ik heb nog een paar nieuwe foto’s in het Bali-album ge-upload
Bye bye Australie.....
Hallo allemaal!!!
Dit zal niet een hele lange update worden, maar wel een afsluiter!
Weer terug in Perth was het echt steeds een beetje het 'einde'. We hadden allemaal nog ongeveer 2 weken en dan zou alles verder gaan; Anna naar huis, Johanna en Clara naar Sydney en ik naar Darwin. Wel heel leuke weken, veel uitgaan en shoppen haha
Na een tijdje kwam ik wel een beetje in geldnood, dus ik heb nog een dag 'fundraising' gedaan - afschuwelijk! Je moest met zo'n stomme collectebus staan en dan ook nog voor 'the environment'. Ik heb het niet al te serieus gedaan, maar juist daardoor meer geld verdiend haha Ik denk niet dat ik vaker dan 5x heb gezegd waarvoor ik collecteerde. De avond ervoor waren we ook uitgegaan, dus dat maakte het niet veel beter.. Maar goed, ik had geld nodig! Terug in de hostel werd het beter, een paar mensen waren erachter gekomen dat ik als masseuse had gewerkt en waren bereid te betalen voor massages - perfect!
Een van de dagen ben ik met Maria mee gegaan om een piercing te laten zetten. Afschuwelijk! Het was geen normale piercing, maar een diamantje in haar rug, wat echt als een soort implantaat in de huid wordt gezet. Zij lag op haar buik en zag niets maar ik stond braaf bij haar hoofd om haar hand vast te houden. Ze was echt aan het creperen en het zag er verschrikkelijk uit. Na afloop ben ik bijna flauw gevallen, in plaats van Maria haha
Diezelfde avond waren we allemaal in de hostel en opeenswas er een beetje commotie. Er zou een inspectie langs komen, dus iedereen moest de bedden schoonmaken. Een paar uur later hingen er officiele papieren op de voordeur: de eigenaar heeft geen vergunning om zijn pand als hostel uit te baten en dus wordt de hostel gesloten. Evacuatie op maandagmorgen, onder leiding van de brandweer. En er was permanente security tot de maandagmorgen. Echt heel vreemd! Hoe kun je nu een hostel hebben waar iedereen van weet, met 170 gasten, en geen vergunning hebben? Op Zondagavond bleek dat er toch nog een paar kamers open mochten blijven, dus wij konden gelukkig blijven. Erg fijn, want we waren te lui geweest om andere accomodatie te zoeken en alles was volgeboekt haha
Op Maandag bleek dat ik de accomodatie niet eens nodig had. Ik werd rond 13h gebeld door Anna, of ik op een roadtrip wilde gaan. Natuurlijk! 2 uur later zaten we in de auto; Anna, Robert - een Duitse jongen - en ik. We zijn naar Cervantes gereden en hebben daar de eerste nacht geslapen. Of ja, 'geslapen'. We hadden enkel een heeeeele kleine auto en daar zouden we ook in slapen. Ik had de achterbank, maar met de 2 voorstoelen volledig naar achter en naar beneden is dat niet zo fijn als het klinkt. Zeker in een mini-auto. Ik heb letterlijk geen oog dicht gedaan en was eeerg blij dat we de volgende ochtend om 5u zouden opstaan. Ik denk niet dat ik dat ooit eerder heb gehad!
De reden dat we zo vroeg zijn opgestaan is dat we zonsopgang in The Pinnacles Desert wilden zien. Dat was het echt waard! We waren helemaal alleen, in het donker, in een gigantische woestijn met rare rotsformaties. Langzaam kwam de zon op en kon je meer en meer zien, wat het alleen maar meer onwerkelijk maakte! En al die tijd waren we helemaal alleen, echt super! Na een tijdje zijn we weggereden, door op roadtrip.
We zijn gestopt in Dongara/Dension, een heel beroemd vissersdorp. Dat was alles behalve spannend haha Robert had ervan gehoord en het was helemaal niets. Heel mooi, omdat de hele Westkust gewoon prachtig is, maar niet iets speciaals. Daarna zijn we doorgereden naar Geraldton, een grote stad en bekend voor backpackers. Ook hier was echt niets haha Van daaruit zijn we doorgereden naar onze 'eindbestemming'. De hele rit was door de echte outback: droogte, vuurrode aarde, struiken en bomen, geen stad/dorp/auto/mens en honderdduizend vliegen!
Rond 18h kwamen we aan in Sharks Bay. Dat is een van de grootste beschermde natuurparken van Australie, halverwege de Westkust. Daar heben we de strand-BBQ's gebruikt, aan het strand gegeten en toen zijn we een slaapplek gaan zoeken. Je mag de auto namelijk niet gewoon ergens parkeren - zelfs niet op een parking - en dan daar slapen. Er zijn alleen heel veel patrouilles dus het is vrij lastig een goede plek te vinden. Uiteindelijk toch gelukt en weer proberen te slapen. Anna wilde de achterbank; no problem haha
De volgende ochtend hebben we ontbeten boven de golven en zijn we naar Monkey Mia gereden. Dat is een deel van het natuurreservaat waar wilde dolfijnen veel voorkomen. Het is het paradijs. Witte stranden, ongelooflijk zacht en fijn zand, duinen, palmbomen, bloemen, onvoorstelbaar helder water en hele mooie kleuren zee! Dat was echt heeeeel leuk wakker worden! We zijn daar de dag geweest, echt heerlijk! In de middag moesten we jammergenoeg terug de auto in. We hadden besloten de hele terugrit in 1 keer te doen; niemand kon nog een nacht in de auto aan. Dat hele 'avontuurlijke leven' is volgens mij overschat hoor! Slapen op vliegvelden, in auto's enz klinkt altijd spannend maar is werkelijk afschuwelijk..
We hadden dus een rit van 850km te gaan.. Door de outback, met werkelijk niets om ons heen! Het werd na een tijdje ook lastig omdat het donker begon te worden . In Australie, en zeker in de outback, betekent dat veeeel loslopende dieren op de weg. Kangaroos, wallabees, koeien, enz enz. Het was dus echt goed opletten of je lichtgevende ogen zag aan de kant van de weg.. Toen we uiteindelijk om 1u 's nachts terug waren, ben ik naar bed gerend ongeveer - het was hemels!
Toen braken mijn echte 'laatste dagen aan'. Ik heb nog een griepvaccin gehaald, met al de airco/reizen/vliegen. Weer bijna flauwgevallen haha
Mijn laatste dag ben ik naar Kings Park gegaan, een heel groot park in Perth, in de hoogte. Je kijkt daar dus uit over heel de stad en de rivier; very nice! Daarna moest ik pakken, een echte uitdaging.. Ik heb veel nieuwe dingen gekocht, maar niet per se extra bagage dus ja.. Maar het is gelukt! 's Avonds ben ik met Maria en Anna uit eten gegaan en toen afscheid genomen:(
Ik ben nog een tijd met een paar Fransen geweest en daarna heeft een Engelse jongen me een lift naar het vliegveld gegeven. Daar was ik rond 2u, echt exact op tijd voor de Champions League finale haha Dat was wel geluk, want ik wilde niet nog een keer proberen te slapen op het vliegveld; goede timing! 's Ochtends om 8h30 had ik toen mijn vlucht naar Darwin. Daar kwam ik, inclusief vluchttijden en tijdsverschil (van 1.5 uur, om het maar makkelijk te maken..) rond 14h aan. Die dag heb ik niet bijzonder veel gedaan; ik was kapot!
Darwin zelf is eeeerg klein en eeeerg warm! Er is echt bijna niets te doen! Wat wel leuk is, is dat er hier een paar mensen zijn die ik rond Australie heb ontmoet en nu dus terug zie! Ik ben uitgegaan met 3 Engelsen uit Perth, naar de Mindill Sunset Markets geweest met nog een Engelse, ook uit Perth en morgen komen er een paar die ik in Bali heb ontmoet!
Donderdag ben ik naar een groot krokodillenpark gegaan, heel leuk! Ze hebben daar 6 van de grootste krokodillen ter wereld, degenen in captivity dan. Een van de krokodillen was trouwens degene uit Crocodile Dundee, leuk he?! Ik heb een baby-krokodilletje vastgehouden en die voelen heel anders dan je denkt! Heel zacht! En de staart is echt net plastic! Er was ook een voedingsessie van de krokodillen, maar de krokodil die nu aan de beurt was, was een beetje ziek en niet al te enthousiast om te eten.. Ik heb nog wel een andere voedingssessie gezien; van een python! Echt heel vies en onnatuurlijk! Hij at een grote rat; kaken er omheen en dan slikken. Echt niet normaal! En dan eet hij ook gewoon twee maanden niet meer! Oh en pasgeleden heeft een slang een hond opgegeten. Stel dat eens voor! Hij kauwt niet, maar duwt het voedsel naar binnen en blijft slikken. EEN HOND.
Gisteravond ben ik met een paar jongens die ik hier heb ontmoet naar het casino gegaan, heel leuk! Geen zorgen, maar ik begrijp waarom het makkelijk verslavend kan zijn! Daarna zijn we weer terug gegaan naar de stad en daar uitgegaan.
Mijn laatste dagen in Australie zijn nu echt aangebroken! Ik heb mijn tickets naar Brussel geboekt en land op 24 Juni. Maaarr dat is pas over een maand! Dinsdag vlieg ik naar Bangkok! Daar heb ik dan 1 dagje en dan vertrek in naar Cambodia! Een kleine 2 weken heb ik dan in Cambodia en dan ga ik naar Vietnam voor 2 weken! Ik kan niet wachten!
Tot over minder dan een maand!
Veel liefs,
Nynke
Nood aan vakantie
Wat een hele snelle update! Maar het leek me beter het nu te doen, omdat het een apart 'hoofdstukje' is in mijn reis!
Op de dag van mijn laatste update heb ik nog een paar andere dingen geregeld. Ik sprak de dag ervoor met een paar meisjes over Bali en heb ze overtuigd gewoon vluchten te boeken. Zo gezegd, zo gedaan: 1.5 dag later zaten we in het vliegtuig!
Zondagochtend (29 April) vroeg zijn we met 3 meisjes naar Bali gevlogen, de andere 2 volgden op maandag. Ik vloog met Maria en Anna, een vriendin van Maria die wij nog niet kenden. De dag erna kwamen Johanna en Clara - allemaal Duitse meisjes.
- Waarom hebben bijna alle Duitse meisjesnamen een dubbele 'a' in hun naam?! -
Aangekomen in Denpasar was het puur chaos. Door onze impulsieve actie hadden we helemaal niets geboekt; een perfecte situatie als je elke seconde belaagd wordt door verkopers.. Uiteindelijk hebben we een taxi naar Kuta genomen, de bekendste toeristenplek. Daar opnieuw door iedereen mee getrokken, maar met de zware bagage hadden we daar eerlijk gezegd niet heel veel zin in. Ik ben toen naar 2 Denen gelopen en heb gevraagd waar zij sliepen; probleem opgelost. Ons 'hotel' was in een zijstraatje van de mainstreet, dus een goede plek! We hadden een kamer met zijn 3en, met eigen badkamer. Na lang reizen was dat ongelooflijk, tot we er achter kwamen dat je de wc alleen handmatig door kon spoelen - een emmer vullen met water en dat er doorheen gooien - en er ook geen warm water was.. Leuk met haar wassen; ik sprong de hele badkamer door!
Op maandag zijn we naar het strand gegaan - witte stranden en strakblauw water! Oh en volop zon, 35 graden en blauwe lucht! Nog leuker was het dat het keihard regende toen we uit Perth vertrokken - zoals ik al had gezegd: ik ga overwinteren!
De zee was heerlijk en met heel veel golven, leuk! Op het strand zelf waren we de nummer 1 attractie. Non-stop kwamen er groepjes om te vragen of ze foto's mochten maken. Na een tijdje werd het heel onwerkelijk; we werden omringd door letterlijk 50 man en er bleven nieuwe mensen komen. Het toppunt was waarschijnlijk dat andere toeristen foto's van ons begonnen te maken, puur omdat er zoveel mensen om ons heen stonden.
Terug in het hotel waren de andere 2 ook aangekomen. Met zijn vijven zijn we wat gaan eten - echt heerlijk om elke avond en middag uit eten te kunnen gaan! Het eten daar is ook echt lekker en kost niets, dus een goede pauze van Australie! Ze hadden daar ook een aquarium om zelf je eten uit te kiezen en 1 van de 'bewoners' was een octopus. Ik mocht hem oppakken en aah dat is vreemd! Echt een afschuwelijk gevoel op het begin en een van de raarste dieren die ik heb gezien!
Na het eten zijn we teruggegaan naar het hotel, afgesproken met de Denen en toen uitgegaan.
Dinsdag was ik heel verdrietig.. 1 Mei en ik was er niet.. Op Bali had mijn telefoon geen ontvangst, dus ik kon niet bellen. De hele dag ben ik op zoek geweest naar een telefoon, 'wartel' en zodra ik er een had, werkte hij niet. Aan de andere kant van de stad had ik er eindelijk een die werkte, maar toen was er niemand thuis.. Weer verder zoeken en uiteindelijk eentje gevonden, Gerben kunnen spreken voor 3min - daarna was ik ongeveer blut..
Die dag zijn we met de 5 meisjes naar allemaal marktjes gegaan en eind van de middag naar de kapper.
Woensdag vroeg opgestaan om naar het strand te gaan: surfen! We hadden een surfles geboekt voor alle 5. Op het strand zijn 2 meisjes van gedachten veranderd en hebben ze besloten toch maar gewoon op het strand te liggen. Precies de twee die, net als ik, nog niet eerder hadden geprobeerd.. Anna, Maria en ik zijn wel gewoon gaan surfen en het was een van de leukste dingen die ik ooit heb gedaan. Eerst proberen op het strand - voor echt 2 minuten, daarna gewoon het water in. We hadden allemaal onze eigen leraar en de mijne was zeker niet de beste.. Zijn advies was 'balance'. Dat was het. Ga maar. Het duurde echt eeuwen voor ik kon staan, heel erg grappig. Iedereen was om mij aan het lachen en omdat na een tijdje vrij veel mensen aan het kijken waren, had ik een publiek toen ik eindelijk stond, leeeuk haha Het was echt zo ontzettend leuk!
Beschamend genoeg heb ik er zelfs bewijs van: aan het eind van de dag, na een dag vol in de zon, op het water, was mijn gezicht natuurlijk heel gekleurd. Op een paar plekken na: ik had lachlijnen op mijn gezicht! Maar echt belachelijk, witte lijnen rond mijn mond en verder donker gekleurd haha
Na het surfen hebben Maria en ik een voetenscrub en massage op het strand genomen en daarna zijn we met zijn allen naar nog meer marktjes gegaan.
Donderdag zijn we weer vroeg opgestaan: we hadden een chauffeur gehuurd voor de dag. We zijn begonnen in een zilveratelier, toen door naar een Batik-atelier en toen naar Monkey Forest. Monkey Forest was letterlijk de set van Junglebook! Het is een groot woud, vol met oude tempels, hoge bomen, lianen en - verrassend - apen. Wat een ongelooflijk slimme dieren! Eentje pakte onze waterfles af, draaide hem open en begon eruit te drinken. We hebben een aap een bril zien pakken - en kapot maken, een ander pakte een slipper af van een meisje enz enz Ze kwamen op je schoot, schouders en hoofd zitten of klommen via je benen omhoog; wat ook maar mogelijk was.
Na de aapjes zijn we naar een koffie- en specerijenplantage gegaan. Daar maakten ze Kopi Luwak: de duurste koffie ter wereld. Voor Civietkoffie worden rode koffiebonen gevoerd aan de Aziatische Civetkat (danku Google Translate). Daarna worden ze opnieuw verzameld uit de uitwerpselen, geweekt, gemalen, geroosterd en verpakt. Lekker! De bonen - van de boom! - smaken heel zoet, een beetje een rare smaak. We mochten verschillende koffie en thee proeven en de Kopi Luwak is belachelijk bitter!
Na de plantage zijn we doorgegaan naar de nog actieve Batur volkaan en het meer. Daar hebben we op hoogte van de volkaan lunch gehad, buiten zittend en met uitzicht op de volkaan en het meer; echt heel erg mooi!
Na de lunch hadden we een lange rit naar de Tahna Lot tempel. Dat is een van de belangrijkse tempels van het eiland. De tempel is gebouwd op een rots, in zee. We kwamen daar aan rond zonsondergang - gepland - en het was echt prachtig! We zijn door zee de tempel in gelopen, hebben daar een ritueel uitgevoerd met heilig tempelwater, rijst op het voorhoofd en een bloemetje in ons haar en daarna de zonsondergang achter de tempel bekeken. Het was echt een ongelooflijke dag!
Vrijdag zijn we weer vroeg opgestaan - jeetje! Nu om naar een kustplek te rijden voor jetski's! Na de jetski's hebben we scooters gehuurd voor de dag. 2 van ons hadden geen rijbewijs - geen commentaar - dus 3 scooters voor 5. Het was maar goed dat ik uberhaubt niet mocht proberen: Balinees verkeer + tweewielig vervoersmiddel + Nynke = Nee. We hebben de hele dag gegild, echt niet normaal! Ze rijden als gekken, zonder richtingaanwijzers, draaien op de straat zonder iets aan te geven enz Het was zo leuk! haha We zijn naar een groot natuurpark gegaan waar over een jaar of 2 allemaal resorts en golfbanen zullen zijn, daarna naar Padang Padang Beach - het mooiste strand dat ik ooit heb gezien. Aan het einde van de middag zijn we naar Uluwatu gegaan, een andere tempel hoog boven zee op een klif.
Onze laatste avond zijn we weer uitgegaan. Omdat het ongeveer 20min lopen is en we de scooters nog hadden, hebben we besloten lekker lui te zijn. De avond was heel leuk maar na een tijdje hadden Anna en ik het te warm (Bali hitte + dansen..) dus heb ik voorgesteld weer even te rijden met de scooters om af te koelen. Geen goed idee omdat het onderweg bleek dat Anna bijna net zo'n miserabel richtingsgevoel heeft als ik.. Heel erg grappig, vooral omdat het allemaal eenrichtingsverkeer is. Ons kleine ritje duurde uiteindelijk bijna een uur haha
Zaterdag hadden Maria, Anna en ik onze laatste dag. Maria en ik hebben nog een reflexologie-massage van een uur gehad en verder zijn we op het strand geweest. 's Avonds hebben we een 'taxi' genomen naar het vliegveld. De man bleek alleen helemaal strak van drugs, draaide techno muziek en ging helemaal los. We waren zo blij toen we op het vliegveld waren, maar het was ontzettend grappig!
Een kort weekje Bali, maar ik denk niet dat we heel veel meer hadden kunnen doen! Het was echt super!
Tot sneeeel!
xxxxxxxxx
Met enige vertraging door het tijdsverschil......
Hallo hallo!!!!
Het is erg, erg lang geleden sinds de laatste update, dus ik ben bang dat dit een wat langer verhaal zal worden. Sorry Gerbie!
Sinds 22 maart ben ik in Perth, na een afschuwelijke nacht op het vliegveld. Op het moment vond ik het een intelligent idee, maar nee, het is niet avontuurlijk, comfortabel of gezellig op het vliegveld. Het is koud, licht en de vloer is erg hard. Ik denk niet dat ik er ooit meer backpacker heb uitgezien! In een hoekje op de grond van het vliegveld, soort van liggend op mijn backpack.. Niet echt mijn ding haha
Perth maakte gelukkig veel goed. Om 8h30 was het al 26 graden en strakblauw - dat is meer mijn ding! Ik had een hostel geboekt in 'backpacker city' Northbridge, 10min lopen van Perth CBD. Tegelijk met mij kwam een Duits meisje in dezelfde hostel, Maria. Wij lijken heel erg op elkaar en tegelijkertijd zijn we heel verschillend, maar op een goede manier dus we zijn heel veel samen geweest.
Alle backpackers hebben het altijd over Perth als het 'banenparadijs', dus mijn idee was om ook wat geld te verdienen; hard nodig.. Australie is ongeveer 2x zo duur als Belgie/Nederland, zonder te overdrijven. Een paar voorbeelden: 50 cl water kost zeker $2, een flesje Cola $3, een bol ijs $4,50, kipfilet voor 2p kost ongeveer 9$ enz.. Dus ja, ik had een baan nodig..
Perth bleek alleen niet zo vol met banen als iedereen dacht.. Ik ben 1.5 week elke dag op 'banenjacht' gegaan. Bij zowat elke mogelijke sector heb ik CV's afgeleverd, applicaties ingevuld, langsgegaan enz.. Het niet hebben van een baan had toch ook nog wel een positieve kant, gezien ik elke avond uit kon gaan haha
De hostel waar ik sliep was verreweg de leukste waar ik ben geweest. Vrij klein maar daardoor had je met iedereen contact. Wat ook wel een beetje geluk bracht voor mij was dat ik vaak uitging met de receptioniste - en zo dus ook nog gratis ontbijt had na 10u, niet hoefde uit te checken voor 10u, van kamer kon wisselen als iemand snurkte, enz - en dat Maria een relatie had met de manager. Ik was de enige die dat wist en de manager was heel bang zijn baan te verliezen, dus ik heb ook een week gratis accomodatie gekregen.. Ik had geen baan nodig!
Maar goed, na een tijdje kreeg ik eindelijk een interview! Een Italiaans meisje in de hostel was masseuse maar ging terug naar huis. Ik heb toen gevraagd of ze vervanging nodig had en zo kreeg ik een interview en trial! Mijn 'sollicitatie-gesprek' bestond uit het geven van een massage aan de manager (wat een baan...!). Afhankelijk van die massage kreeg ik de baan of niet, maar het zou ook mijn uurloon bepalen. Ik denk niet dat ik ooit zoveel heb gebluft in zo'n korte tijd! Maar goed, het heeft geholpen want ik heb de baan gekregen en na afloop zei de manager dat hij duidelijk kon merken dat ik erg veel ervaring had. Go Nynke
- Mijn 'ervaring' leverde me trouwens een uurloon van 30$ op -
Wat een leuke dag, ik helemaal blij omdat ik daarvoor al een baan als masseuse wilde omdat dat op een manier mijn ticket rond de wereld zou zijn; ze hebben overal masseuses nodig! Toen kwam de eerste klant. Allemaal prima, hij was blij met de massage. Daarna ging het mis. Ik zal niet in de ongelooflijk grappige details treden maar het was een ander soort salon dan ik had verwacht, niet per se gerelateerd aan massage, met enkel mannelijk clientele. Ik denk dat ik het zo op een beleefde manier heb gezegd:) Dus na een dag vol ervaringen, constant ingehouden lach, ongelooflijke verhalen en een klap in het gezicht van een van de klanten heb ik toch maar ontslag genomen. Bye bye baan!
Met geluk kwam er de volgende dag iemand recruteren in de hostel voor Global Syndicate. Dat is een wereldwijd Sales & Marketing bedrijf voor goede doelen. Maria en ik konden allebei op gesprek komen en kregen allebei direct een baan! De omschrijving van het bedrijf klinkt allemaal heel mooi, maar het houdt in dat je de halve dag op kantoor bent - in business kleding, leeeeuk - voor training en daarna met je team 'on the field' gaat, deur-aan-deur om mensen te laten tekenen voor maandelijkse donaties. Niet echt mijn droombaan maar erg goede commissies en hele leuke mensen. Het bedrijf telt ongeveer 50 werknemers, de oudste is 27.. Ik heb veel geluk gehad en bleek 'talent' te hebben in het verkopen. Het is gewoon heel veel praten - dat kan ik, surprise! - en grapjes maken. Het zijn wel erg lange werkdagen.. Ik vertrok rond 8h30 en was dan weer terug om 20h, omdat ik afhankelijk was van het OV.
De tweede week mochten Maria en ik allebei mee op roadtrip, wat inhoudt dat je hetzelfde werk doet, maar op locatie. De zondag voor onze werkweek zijn we met de 5 van roadtrip naar Margaret River gegaan, een hele populaire bestemming ten Zuiden van Perth. Het is een hele mooie plaats, vol natuur, wijngaarden, kaasboerderijen en chocoladefabrieken. Overal kun je de producten proeven, dus het was een dag vol wijn, kaas, olijfolie en zelfgemaakt brood en chocolade. Not too bad! We hebben die dag geluncht op een wijngaard, vol in de zon! C'est la vie.....
's Avonds zijn we doorgereden naar Collie, waar we die week zouden werken, ongeveer een uur verder. Na 10min hoorden we echter een luide knal: platte band. Op dit moment zijn onze ongelooflijke talenten naar boven gekomen: een band verwisselen!
Of niet.. We konden de reserve-band niet eens vinden.. Wegenwacht gebeld, lang gewacht en na ruim een uur konden we weer verder. Rond 20h waren we eindelijk in het huis. Na een lange, lange tijd van hostels kon ik niet geloven dat er een kingsize bed was EN een schone douche! Luxe..
Samen met een ander meisje ben ik toen pizza gaan halen - de winkels waren al dicht. En alsof we nog niet genoeg autoproblemen hadden gehad, was er nog een kleine verrassing. Of ja klein, gigantisch. Een spin op de voorruit, aan de binnenkant. Maar echt gigantisch, een monster. Voor een keer was ik niet de enige die bevroren was van schrik. Het meisje dat reed is even bang als ik, maar zij reed.. Gelukkig dat we net afremden voor een rotonde, want zij was zo verstijfd van angst dat ze haar handen van het stuur haalde.. We zijn uit de auto gerend en hebben gewacht tot er iemand langskwam. Een vrouw heeft uiteindelijk de spin voor ons gedood, in haar pyjama.. Het was redelijk beschamend..
Die week zijn we elke dag langs de huizen gegaan, 's avonds met iedereen koken en dan een film kijken. Heel leuk en ik had die week heel veel geluk omdat ik 3 records heb verbroken van het bedrijf, promotie heb verdiend op mijn 6e dag en mijn 2-wekendoel in 1 dag heb bereikt! Dat was echt ongelooflijk, maar erg leuk omdat daar veel geld aan was verbonden!
Ik ben nu alweer een week in Perth. In het weekend zijn we met een paar naar een openlucht-bioscoop gegaan, heel leuk!
Maandag heb ik het bedrijf verteld dat ik nog maar 1 week kon werken, omdat ik daarna weer verder ging reizen - wat ik daarvoor al had gezegd! Omdat deze week teambuilding week is en er een vrije dag in valt, hebben ze gevraagd of ik maandag al ontslag kon nemen. Dus nu ben ik weer vrij en daar ben ik heel blij om, omdat ik buiten werk helemaal niets meer kon doen!
Een paar dagen geleden ben ik van hostel gewisseld omdat de ander heel erg vies werd.. Kakkerlakken renden overal - en mij kennende is dat geen goede combinatie - en op het einde waren er muizen.. Tijd om te vertrekken!
Het nadeel van erg lang niets te schrijven, is dat ik alweer de helft ben vergeten. Maar geen zorgen, als ik terug ben zal ik mijn 'talent' in het praten laten blijken! Fijn he brobro!
Ik heb begrepen dat het bij jullie afschuwelijk weer is.. Het is hier nu ook bijna winter, wat betekent dat de temperatuur kan zakken tot 25 graden.. Naar! Gister was het gelukkig nog steeds 35 graden, vandaag 30 dus voor nu is het nog prima te overleven! Daarna ga ik misschien overwinteren..
Byebyeeee
Liefs Nynke
Een Vergeet-me-nietje
Hallo allemaal!
Het is al een tijdje geleden sinds de laatste keer dat ik iets heb geschreven en nu heb ik al geen idee meer waar ik moet beginnen. Ik zal een paar mensen heel blij maken en een beetje een ruim verslag geven! Voor de 'diagonale lezers' he brobro
De garage sale is een weekend opgeschoven door het slechte weer, dus toen was er nog minder werk bij mijn eerste hosts. Zij hebben toen een vriendin gebeld die ook wwoofers in huis neemt en op zondag ben ik naar haar toe gegaan. Ze woont alleen en heeft een heel groot stuk land. Het huis staat boven op een heuvel dus je hebt een heel mooi uitzicht en met zonsondergang kun je heel lang blijven kijken. Ze heeft een lemen huis (google translate vertaalt 'mud-brick' naar lemen maar ik weet niet of ik het geloof..) met een heel groot terras en een eetgedeelte overdekt met druiventrossen. De week dat ik daar was, was het prachtig weer en als je dan wakker wordt, geeft het een heel erg vakantie-gevoel. Aileen, de host, had die week een 'mass production' van balsems. Zij heeft ook haar eigen productenlijn, allemaal met lemon myrtle als hoofdingredient; heel lekker!
Ze had heel veel stress door de hoeveelheid werk, maar tegelijkertijd een nieuwe grote liefde, dus die mass production heb ik helemaal zelf gedaan.. Vrouwen
Keer duizend.
En Aileen maar zeuren over hoeveel stress ze had maar ze zat non-stop op skype omdat haar 'vlam' in Amerika woont. Oh en ze heeft echt grappige eigenschappen! Ze zegt het ook van zichzelf, maar ze is non-stop met geld bezig. Alles wat ze doet in haar leven, dient om meer geld te verdienen. Ook haar vrienden. Dus ze heeft veel miljonairsvrienden maar elke keer dat ze over hen spreekt, verdeelt ze ze ook onder in haar 'rich', 'miljonair' of 'multimiljonair' friends. Dus dan heb je Grace de miljonair friend maar als Pamela de multimiljonair friend er ook is, spreekt ze met haar af.
Ze ontmoet haar mannen ook op internet en spreekt alleen met degenen die geld hebben. De belangrijkste van haar eisen aan een man is ook dat hij de middelen moet hebben om in 2 landen te wonen. Dus ze heeft ook allemaal mannen-vrienden van 80+, omdat die voor haar betalen. Ik denk dat ik niet meer ga studeren!
Haar boekenkast staat ook VOL met zelfhulp boeken. Ze heeft daar 1.5 kast van! Maar dus echt met 'How to become a millionaire', 'Easy money', 'How to find a millionaire' enz! Ik heb een paar foto's gemaakt dus die zal ik er wel opzetten.
Oh en ze eet niet. Ik overdrijf nu niet hoor, ze eet echt niet. Ze drinkt een zeewiershake als ze wakker wordt, een Chinees bitterkruid-shake tijdens de lunch, een tros blauwe druiven en dan avondeten. Dat wel. In haar shakes zitten allemaal visolieen, maar daar ga je heel erg van stinken.. Ik zou liever eten dan stinken.. Oh en dan eet ze ongeveer een kilo aan voedingssupplementen per dag. Dat is wel een beetje overdreven, maar ik weet zeker dat jullie het begrijpen. De eerste dag had ik alleen een probleempje. Ze had geen eten in huis. Maar dan ook letterlijk helemaal niets. De dingen die ze in haar voorraadkast had staan, die ik dus kon gebruiken, waren allemaal ver over datum. Maar dus echt 2009, 2006 enz…..
Op Vrijdag, toen de productie klaar was, zijn we ‘s ochtends nog naar Castlemain gegaan. Een klein dorpje, vergelijkbaar met een uit het Wilde Westen! Zodra je uit de grote steden gaat, kom je in het Wilde Westen terecht. Als je in een dorp komt, heb je grote karren met fruit, kanten balkonnetjes, oude gevels, lage huisjes enz.
Vrijdagmiddag ben ik toen weer naar een andere vrouw gegaan; degene bij wie de Garage Sale gehouden werd. Daar was ook een andere man die zou helpen, een veeboer. Een echte hillbilly. Dik, rood, een hemd, een pet, zwetend, bracht zijn eigen bier enz. Ik denk niet dat ik ooit een afstotelijker man heb gezienJZaterdag moisten we om 6u opstaan om alles klaar te zetten; joy.. ‘s Avonds ben ik uitgegaan met de nichten en neven van de vrouw bij wie ik sliep, dat was heel leuk. Er was dat weekend een groot homo-festival (in een van de kleinste dorpen die je je voor kunt stellen!). Het is het tweede grootste festival van Australie, na het Mardi Gras in Sydney! Dus die avond kwamen we terecht in een bar met ‘festivalgangers’. Ik was de enige met lang haar……. Er waren alleen maar ‘vrouwen’, en wij waren na een tijdje over met alleen maar meisjes. We zijn niet heel lang daarna vertrokken omdat we warden omcirkeld haha
De volgende ochtend weer om 7u beginnen, afschuwelijk. Ik ben later op de ochtend wel naar de ‘parade’ gegaan en het was ongelooflijk! Je had alle homo’s en lesbiennes op motoren, praalwagens, lopend, wat dan ook. En helemaal volgens stereotypes: eerst kwamen de ‘vrouwen’ met hanenkammen, piercings, wat dan ook op grote motoren, allemaal brullend. Ik moest echt lachen. En daarna had je de mannen, in korte, strakke broekjes, roze strakke hemdjes, travestieten enz enz Ze hadden ook een fanfare, allemaal homo’s die ‘Born this way’ speelden, van Lady Gaga – bekend als beroemd homo-boegbeeld. Toen ik dacht dat dat het toppunt was, kwamen er tapdansers. En ze dansten op Sexbomb. Ik kon bijna niet meer.
Die zondag ben ik ook teruggegaan naar Melbourne. Ik had alweer een nieuw werkadres gevonden en kon met de dochter van die vrouw meerijden. Ik zou eerst bij die vrouw slapen, maar de dochter heeft aangeboden dat ik daar wel kon slapen. Veel leuker want zij woont in een huis met 3 andere meisjes! Een studentenhuis maar dan iets ouder. Ik heb toen 4 dagen lang geholpen met verhuizen. Dozen inpakken, tillen, uitpakken, schilderen, kasten uit elkaar halen, in elkaar zetten, kasten in zijn geheel tillen. Ik heb het op skype gezegd; als ik terug kom, kan ik alles! 2 dagen waren ook nog eens betaald werk, $100 p/d, dus dat was ook wel handig! De periode daarna was ik klaar met werk en ben ik nog in het meisjeshuis gebleven. Zaterdag zijn we met samen uitgegaan, met St Patricks Day. Heel leuk! Ik ben toen met 1 meisje teruggegaan naar huis omdat wij de volgende ochtend vroeger op moesten. Toen we thuis kwamen, ben ik naar de bungalow gegaan – apart van het huis. Toen ik net HEEL MOE in bed wilde gaan liggen, werd er op de deur geklopt. Door het raam kon ik zien dat het 2 politie-agenten waren. Deur open en toen vroegen ze of ik het licht uit kon doen. Buiten is er sensor-licht dus het was letterlijk 1min aangeweest. Ik vond het nogal vreemd en kon niet geloven dat het daarvoor was, maar ze zeiden niet heel veel meer. Toen vroegen ze of ik de eigenaar was van beide eigendommen, ik uitgelegd wie ik was en het andere meisje gaan halen. Ze hebben ons gevraagd allebei in de bungalow te blijven, alle lichten uit te doen en weg te blijven van ramen en deuren. Net voordat wij thuis kwamen, waren er geweerschoten geweest. Er was versterking onderweg maar omdat de schoten bij onze achterburen waren geluid, bleven er 2 agenten bij ons. Er is geen hek tussen de twee huizen, alleen een meter-hoge houten plank. We moesten de andere 2 meisjes contacteren en zeggen weg te blijven of, als ze terug kwamen, in de bungalow te komen. De politie is de hele nacht gebleven, met auto’s op elke hoek van ons ‘blok’. Geen slaap dus!
De volgende ochtend ben ik naar Melbourne gegaan; ik had een excursie geboekt naar Phillip Island. Het was zo een leuke dag! Ik ging alleen en dacht date r alleen maar ouders en kleine kinderen zouden zijn, maar we waren met een groep van 15, allemaal mensen in de twintig! Echt chill! We zijn naar een groot dierenreservaat gegaan. Daar waren kangaroos, koalas, wallabies, dingo’s, tasmaanse duivels, emoe’s, wombats en nog veel meer. Het was echt heel erg leuk en heel raar! De helft had ik nog nooit gezien, de andere helft niet meer sinds ik 8 was. En dan sta je ineens in het midden van alles, je kunt ze aaien, voeden enz! Ik voelde me echt een klein kindje maar het was zoooo leuk haha
Daarna zijn we doorgegaan naar Phillip Island, een van de Zuidelijkste punten in de wereld. Eerst naar Woolamai Beach, een van de beste surfstranden van Zuid Australie. Daarna naar Cowes waar we hebben gegeten en toen door naar de Penguin Parade. Dit is een van de beroemdste natuurlijke fenomenen ter wereld (lekker formeel gezegd). Elke avond met zonsondergang komen honderden pinguins terug van hun jacht op zee. Ze komen terug aan land op Phillip Island om daar hun jongen te voeden, te broaden, te slapen en te vechten (..). Op een duin hebben ze twee tribunes gebouwd en elke avond zitten die vol met toeschouwers. De pinguins komen in kleine groepjes aan land en zijn op dat moment het meest kwetsbaar. Overdag zijn ze veilig in het water: de witte buik doet haaien denken dat ze lucht zijn, de donkere rug doet roofvogels denken dat ze water zijn, slim! En ‘s nachts zijn ze veilig in hun holletjes of huisjes, gebouwd door vrijwilligers. De 20m van zee naar hun hol is dus erg eng. Als ze uit het water komen, staan ze allemaal stil, totdat eentje te bang is en terug de zee in rent. Dan volgt de hele groep. Ik denk dat we een kwartier lang hebben gekeken naar herhalingen hiervan, echt zo lief! Als de groep uiteindelijk groot genoeg is, durven ze verder te gaan. Wat ze dan doen is heel grappig om te zien. Ze waggelen niet echt, zoals je van pinguins verwacht, maar sprinten naar hun hol. Door hun bouw gaat dit alleen niet heel erg goed, dus ze struikelen omstebeurt, rennen dan weer verder, bijna op 4 ‘poten’; hun voeten kunnen het tempo niet bijhouden dus hun kop is altijd veel verder naar voren, waardoor ze bijna omvallen – en vaak dus ook doen. Na een tijdje sta je op van de tribune en loop je een route waarlangs je alle pinguins weer ziet. De meesten weten nog steeds niet waar ze heen moeten en staan een beetje verdwaasd op dezelfde plek, sommigen kruipen al in hun hol. Oh en er zijn een paar hele dike pinguins – deze hebben de meeste kans op vrouwtjes. Maar dan ook echt dik; met nekrol en al! De Little Penguins die je op Phillip Island vindt, zijn de kleinste ter wereld. Het was echt moeilijk me in te houden..
Rond 24h was ik weer thuis en uitgeput haha Oh en hun huis is in Coburg, een suburb van Melbourne waar alle studenten wonen! Even tussendoor.. Op maandag zag ik de meisjes weer en zij vertelden de rest van het verhaal van de ‘gevaarlijke’ nacht. De schoten zijn gevuurd door hun buurman, die zelfmoord heeft gepleegd. In de ochtend zag je 2 kogelgaten in het raam, heel onwerkelijk. Op zondag zijn er schoonmakers geweest en nog meer politie. Alle ramen zijn dichtgeplakt en nu zie je alleen nog het gebroken raam. Ik ben heeeel erg blij dat ik nog niet thuis was toen de schoten werden gevuurd, maar het is allemaal wel naar. De man was ook heel aardig, ik had hem een paar dagen daarvoor ontmoet. Heel onwerkelijk allemaal.
Morgen, woensdag, is mijn laatste dag in Coburg met de meisjes. Morgenavond ga ik naar het vliegveld, waar ik slaap, om donderdagochtend om 7h10 het vliegtuig te nemen naar….. Perth!! Ik heb besloten dat ik de West-kust ga doen. Die blijkt nog minstens 2x zo mooi te zijn als de Oost-kust. Je hebt plaatsen waar de koraalriffen op letterlijk 100m van het strand liggen! De afstanden aan de West-kust zijn veel groter dan de Oost-kust, dus nu ik zoveel tijd heb, is dat een goede oplossing! Ik weet dat ik toch nog terugga naar Australie en dan is de Oost-kust waarschijnlijker en makkelijker om te doen!
Haha ik ben niet heel sterk in het schrijven van korte updates! Maar nu is het een periode van 3 weken, dus het valt mee!!
Heel veel liefs!!
Nynke
"I'd be crying if I were you"
Melbourne!
Hi allemaal!
Het volgende verslag en dus een waargemaakte belofte: het is Melbourne geworden!
Maar eerst nog een stukje Sydney! Zaterdag heb ik met een ander Zweeds meisje ontbeten, heel chill want de hostel heeft een heerlijk terras buiten! Daarna ben ik naar een reisbureau gegaan, speciaal voor backpackers. Daar heb ik een busticket naar Melbourne geboekt voor de Greyhound; het typische busvervoer door heel Australie voor backpackers. Daarna ben ik - eindelijk - naar de haven gelopen. Het was best lang, maar nog steeds strakblauw en 25 graden,dus ik heb me er maar overheen gezet.. Het was heel leuk dat het zulk mooi weer was, omdat je zo Sydney Opera House op z'n mooist ziet! Dan reflecteren de panelen het zonlicht en krijg je echt een mooie schittering op het water!
Opera House was heel mooi, maar mijn eerste indruk ervan was dat het metname klein was.. Dat kwam doordat er aan de kade waar ik stond net een gi-gan-tisch cruiseship had aangelegd dus in vergelijking daarmee, en in de verte, verdween het echt op de achtergrond.
Verder langs de kade gelopen tot The Rocks, een oorspronkelijk Europese vestiging. Daar echt vrij lang aan het water gezeten, heeeel fijn. Doorgelopen tot Harbour Bridge en daar kan geen cruise ship tegenop! Het water eronder is heel onrustig, wat het nog leuker maakt. Het maakt het nog 'ruiger'; het industriele van de brug en dan het 'woeste water' haha
Aan het eind van de middag ben ik weer teruggelopen en nog naar Paddy's Market gegaan. Dat is de grootste overdekte markt van Sydney en heel leuk! Je hebt er echt alles.. 's Avonds ben ik nog met een Zweed en Duitser geweest en toen dodo:)
Zondag voor tien uur uitchecken, maar mijn bus naar Melbourne vertrok pas om 20h.. De dag in parken geweest, door de stad gelopen en toen wat gaan eten. De nachtbus naar Melbourne duurde 12uur, maar door een rare fout hadden we 1uur vertraging in Canberra; een dubbele boeking.. Heel fijn aangezien dit een stop betekende waar iedereen alles moest laten zien enz, van 1h - 2h am.. In de bus zat ik naast een Duitser die ook alleen reisde en het was zijn verjaardag - echt stom voor hem lijkt me..
Toen maandagochtend om 9u in Melbourne aangekomen, In de hostel kon ik pas om 14h inchecken, dus ben ik maar een beetje rond gaan lopen door de stad. Melbourne is heel anders dan Sydney! Veel artistieker en, wat backpackers betreft, veel afstandelijker. Ik zit in een hostel waar NIEMAND de kamer verlaat overdag, en ik slaap met 10mensen (of ja, 'slapen'..) Niemand wil iets doen, dus dan ga ik maar alleen!
De eerste avond heb ik nog met een andere Duitser gegeten, maardie ging daarna weer door dus daarmee was de enige buitengaanderweg..
Gister heb ik de gratis City Circle tram genomen die rond de stad gaat. Daar uitgestapt bij het Melbourne Museum en het National Exhibition Centre. De tweede was in een heel mooi gebouw, aan het einde van een groot park. Daar ben ik best lang geweest, omdat het heerlijk weer was en er verder toch niemand iets wilde doen! Daarna doorgegaan, weer met de tram, tot de Docks. Daar was niet heel veel te beleven, er was ook helemaal niemand maar het was heel leuk om te blijven; aan het water en in volle zon..
Toen door naar Federation Square voor 'De Ontmoeting' haha Herman-Jan en Suzanne zijn deze week ook in Melbourne dus hebben we gisteravond afgesproken! Heel gezellig en erg vreemd! Naar een Italiaans restaurant gegaan aan het water, echt heel leuk!
Toen ben ik nog een beetje bij Federation Square gebleven en langs het waterteruggelopen,met allemaal mooie lichtjes - erg schattig;)
Vandaag ontbeten aan het water en toen naar een reisbureau gegaanom allerlei mogelijkheden te bekijken, maar dat moet ik zelf nog allemaal uitzoeken, dus dat laat ik nog weten!
Morgenga ik alweer verder. Ik hebeen WWOOF host gevonden, mijn eerste keus! En echt heel veel geluk wantontzettend veel mensen willen er heen, maar ze hebben maar 1/2/3plaatsen, maar ikben uitgekozen woohoo Het is niet echt een boerderij.Dolce Pasta &Dulce maakt hun eigen pasta en sorbets en heeft nog een aardbeientuin - awesomeee Dus dat zousowieso al heel leuk zijn, maar nu heb ik ook nog eens ontzettend gelukgehad met mijn timing! Ik gamorgen (donderdag) naar hun huis en ben daar dan tot maandag. Dan vertrekken we naar Canberra naarhttp://www.corinbank.com/ een heel groot muziekfestival! Daar maken en verkopen ze pasta aan festivalgangers en gaan tussendoor naar optredens! Daar zijn we ongeveer een week en daarna gaan we gelijk door naar http://maitreyafestival.com/ , een ander muziekfestival, om daar weer hetzelfde te doen voor 3 dagen! Blijkbaar is het heel hard werken, maar wel heel leuk en ik vind het vooral heel leuk dat het heeeeel veel dingen zijn, gecombineerd, die ik anders never-ever zou doen! Dus we zullen zien hoe dat wordt!
Op dit moment zijn er bij hen thuis nog 1 Franse jongen en 1 Nederlands meisje. De Franse jongen vertrekt voor de festivals, het meisje gaat mee met het 1e festival en dan door. Dus ook leuk dat ik niet alleen zit!
Ik zal proberen om zondag nog iets te schrijven, omdat de kans zeeeer groot is dat ik tijdens de festivals geen enkel bereik heb, ook niet op mijn telefoon..
Heel veel liefs!!! xxxxxxxxxxxx
Er was eens...
Helloo!!!
De eerste update en het is best lastig; wat schrijf ik wel en wat zijn 'nutteloze feitjes'(papa en Gerbo...)
Maar goed! De vlucht naar Londen was goed; ik had al vantevoren een stoel gekozen dus ik zat bij de nooduitgang. Op Heathrow kwam ik erachter dat ik op de vlucht naar Sydney ook bij een nooduitgang zat, echt heeeel erg chill! Dus de 24h30 waren lang maar wel zo comfortabel mogelijk. Oh en ik had ook mijn eigen schermpje (yeeaah) dus dat hielp ook om alles wat sneller te laten gaan!
Ik ben uiteindelijk al om 6h25 gelond in Sydney, 30min vroeger dan verwacht! Wel fijn want de mensen die ik in het vliegtuig had gesproken, zeiden dat het altijd erg lang duurt bij customs en bagage claim. Bij mij absoluut niet; in 10 min was ik door beiden, incl het wachten op mijn backpack. Ik heb alleen eerst de verkeerde gepakt, halverwege het losmaken van de seeling kwam ik erachter dat het niet de mijne was. Woops..
Vrij snel opgehaald en naar de hostel gebracht en er was nog een ander meisje dat naar dezelfde hostel ging. Ze is Francaise en 24 en is hier om te werken als au pair in Melbourne. Maar zij had, net als ik, eerst 3nachten in Sydney. We zijn wat gaan drinken en daarna meegegaan met een coastal walk, georganiseerd door de hostel. Dat was wel een perfecte manier om wakker te blijven en gewoon heel leuk! We zijn langs 5stranden gegaan, incl Koogee, Bronte en Bondiii! Oh en voor ik het vergeet, het was strakblauw en 27 graden. Hehe
Daarna ben ik met het franse meisje en een deense jongen wat gaan eten in China Town en rond 10h gaan slapen. Al lukte dat absoluut niet.. Ik heb denk ik de hele nacht ongeveer 2h geslapen, max, en niet aan een stuk. Jetlag... De volgende ochtend was er orientatie van Work and Travel Agency (WTC) met algemene informatie, reizen in australie, 'bankieren'en werk. Dat duurde ruim 3uur, maar gelukkig waren er 2 leuke zweedse meisjes, dat hielp! (Lelijk woord is dat trouwens)
Na de orientatie moest ik allerlei papierwerk doen, oa bankgegevens en taxformulieren invullen; superfun! Dat duurde allemaal vrij lang, maar daarna ben ik weer met het franse meisje naar een park gegaan en daarna weer wat eten. Gisteravond ben ik met de mensen van mijn kamer geweest, heel leuk! 1koreaan, 2britten,1deen en 1duitser. Ik slaap trouwens op een jongenskamer wat raar is want verder zijn alle kamers ingedeeld op 'geslacht'. 's Nachts niet super want er is er een die heel erg snurkt, non stop babbelt in zijn slaap en blijkbaar veel last heeft van lucht ofzo.... MANNEN!
Vandaag weer naar WTC om mijn online profiel aan te maken en om het WWOOF boek te kopen - en daarmee lid te worden. Willing Workers On Organic Farms houdt in dat je 4-6h op boerderijen werkt en in ruil daarvoor eten en onderdak krijgt. Het is een hele chille manier om te reizen omdat je dingen doet die je normaal nooit zou doen (schapen scheren bv....) en je komt op hele mooie plekken waar je als toerist nooit zou komen. Ook is het handig omdat je niets uitgeeft. Ik wil het dus een beetje op en af doen, eerst WWOOFen en dan weer gewoon reizen en geld uitgeven haha Je verdient er geen geld mee, maar uiteindelijk ben je beter uit omdat je niets uitgeeft en de jobs vaak maar voor 1 dag zijn en dan haal je de levenskosten er nooit uit (mooi gezegd!). Daarna moest ik door naar Medicare waar ik, omdat ik een Nederlands paspoort heb, me moest inschrijven. Ze hebben afspraken met bepaalde landen waarmee ziektekosten vergoed worden. Dat betekent dus dat ik niet hoef te betalen als ik naar de dokter zou moeten of naar het ziekenhuis (als ik weer ga fietsen ofzo.....)
Vanavond weer gaan eten met het franse meisje, haar laatste avond. Wat leuk is, is dat ze gewoon naar Melbourne gaat dus als ik daar ben, kan ik haar ook zien. Hetzelfde met een brit in Perth; heel leuk want je komt mensen toch opnieuw tegen! 's Avonds met de Brit en Deen uit mijn kamer geweest, ook leuk!
Voor mijn vertrek, hebben alle mensen die me vroegen wat ik hier wilde doen een vergelijkbaar antwoord gekregen: Geen idee, ik vlieg naar Sydney, ben daar sowieso 3nachten en wil dan zo snel mogelijk verder enz Dat klopt best wel. Vanavond is de derde avond en ik vertrek zondag! Ik wilde eigenlijk morgen, maar moet nog teveel afhandelen hier in Sydney, dus een nachtje extra! Ook niet afschuwelijk.. Waar ik heen ga, weet ik nog niet haha Spannend he;)
Bij het volgende verhaal zullen jullie - en ik - het weten!
Slaap lekker/fijne dag en liefs!!!!!
Nynke
Ps Ik heb nieuwe schoenen gekocht, leeeuuukkk
