Hallo hallo!!!!

Het is erg, erg lang geleden sinds de laatste update, dus ik ben bang dat dit een wat langer verhaal zal worden. Sorry Gerbie!

Sinds 22 maart ben ik in Perth, na een afschuwelijke nacht op het vliegveld. Op het moment vond ik het een intelligent idee, maar nee, het is niet avontuurlijk, comfortabel of gezellig op het vliegveld. Het is koud, licht en de vloer is erg hard. Ik denk niet dat ik er ooit meer backpacker heb uitgezien! In een hoekje op de grond van het vliegveld, soort van liggend op mijn backpack.. Niet echt mijn ding haha

Perth maakte gelukkig veel goed. Om 8h30 was het al 26 graden en strakblauw - dat is meer mijn ding! Ik had een hostel geboekt in 'backpacker city' Northbridge, 10min lopen van Perth CBD. Tegelijk met mij kwam een Duits meisje in dezelfde hostel, Maria. Wij lijken heel erg op elkaar en tegelijkertijd zijn we heel verschillend, maar op een goede manier dus we zijn heel veel samen geweest.

Alle backpackers hebben het altijd over Perth als het 'banenparadijs', dus mijn idee was om ook wat geld te verdienen; hard nodig.. Australie is ongeveer 2x zo duur als Belgie/Nederland, zonder te overdrijven. Een paar voorbeelden: 50 cl water kost zeker $2, een flesje Cola $3, een bol ijs $4,50, kipfilet voor 2p kost ongeveer 9$ enz.. Dus ja, ik had een baan nodig..

Perth bleek alleen niet zo vol met banen als iedereen dacht.. Ik ben 1.5 week elke dag op 'banenjacht' gegaan. Bij zowat elke mogelijke sector heb ik CV's afgeleverd, applicaties ingevuld, langsgegaan enz.. Het niet hebben van een baan had toch ook nog wel een positieve kant, gezien ik elke avond uit kon gaan haha

De hostel waar ik sliep was verreweg de leukste waar ik ben geweest. Vrij klein maar daardoor had je met iedereen contact. Wat ook wel een beetje geluk bracht voor mij was dat ik vaak uitging met de receptioniste - en zo dus ook nog gratis ontbijt had na 10u, niet hoefde uit te checken voor 10u, van kamer kon wisselen als iemand snurkte, enz - en dat Maria een relatie had met de manager. Ik was de enige die dat wist en de manager was heel bang zijn baan te verliezen, dus ik heb ook een week gratis accomodatie gekregen.. Ik had geen baan nodig!

Maar goed, na een tijdje kreeg ik eindelijk een interview! Een Italiaans meisje in de hostel was masseuse maar ging terug naar huis. Ik heb toen gevraagd of ze vervanging nodig had en zo kreeg ik een interview en trial! Mijn 'sollicitatie-gesprek' bestond uit het geven van een massage aan de manager (wat een baan...!). Afhankelijk van die massage kreeg ik de baan of niet, maar het zou ook mijn uurloon bepalen. Ik denk niet dat ik ooit zoveel heb gebluft in zo'n korte tijd! Maar goed, het heeft geholpen want ik heb de baan gekregen en na afloop zei de manager dat hij duidelijk kon merken dat ik erg veel ervaring had. Go Nynke

- Mijn 'ervaring' leverde me trouwens een uurloon van 30$ op -

Wat een leuke dag, ik helemaal blij omdat ik daarvoor al een baan als masseuse wilde omdat dat op een manier mijn ticket rond de wereld zou zijn; ze hebben overal masseuses nodig! Toen kwam de eerste klant. Allemaal prima, hij was blij met de massage. Daarna ging het mis. Ik zal niet in de ongelooflijk grappige details treden maar het was een ander soort salon dan ik had verwacht, niet per se gerelateerd aan massage, met enkel mannelijk clientele. Ik denk dat ik het zo op een beleefde manier heb gezegd:) Dus na een dag vol ervaringen, constant ingehouden lach, ongelooflijke verhalen en een klap in het gezicht van een van de klanten heb ik toch maar ontslag genomen. Bye bye baan!

Met geluk kwam er de volgende dag iemand recruteren in de hostel voor Global Syndicate. Dat is een wereldwijd Sales & Marketing bedrijf voor goede doelen. Maria en ik konden allebei op gesprek komen en kregen allebei direct een baan! De omschrijving van het bedrijf klinkt allemaal heel mooi, maar het houdt in dat je de halve dag op kantoor bent - in business kleding, leeeeuk - voor training en daarna met je team 'on the field' gaat, deur-aan-deur om mensen te laten tekenen voor maandelijkse donaties. Niet echt mijn droombaan maar erg goede commissies en hele leuke mensen. Het bedrijf telt ongeveer 50 werknemers, de oudste is 27.. Ik heb veel geluk gehad en bleek 'talent' te hebben in het verkopen. Het is gewoon heel veel praten - dat kan ik, surprise! - en grapjes maken. Het zijn wel erg lange werkdagen.. Ik vertrok rond 8h30 en was dan weer terug om 20h, omdat ik afhankelijk was van het OV.

De tweede week mochten Maria en ik allebei mee op roadtrip, wat inhoudt dat je hetzelfde werk doet, maar op locatie. De zondag voor onze werkweek zijn we met de 5 van roadtrip naar Margaret River gegaan, een hele populaire bestemming ten Zuiden van Perth. Het is een hele mooie plaats, vol natuur, wijngaarden, kaasboerderijen en chocoladefabrieken. Overal kun je de producten proeven, dus het was een dag vol wijn, kaas, olijfolie en zelfgemaakt brood en chocolade. Not too bad! We hebben die dag geluncht op een wijngaard, vol in de zon! C'est la vie.....

's Avonds zijn we doorgereden naar Collie, waar we die week zouden werken, ongeveer een uur verder. Na 10min hoorden we echter een luide knal: platte band. Op dit moment zijn onze ongelooflijke talenten naar boven gekomen: een band verwisselen!

Of niet.. We konden de reserve-band niet eens vinden.. Wegenwacht gebeld, lang gewacht en na ruim een uur konden we weer verder. Rond 20h waren we eindelijk in het huis. Na een lange, lange tijd van hostels kon ik niet geloven dat er een kingsize bed was EN een schone douche! Luxe..

Samen met een ander meisje ben ik toen pizza gaan halen - de winkels waren al dicht. En alsof we nog niet genoeg autoproblemen hadden gehad, was er nog een kleine verrassing. Of ja klein, gigantisch. Een spin op de voorruit, aan de binnenkant. Maar echt gigantisch, een monster. Voor een keer was ik niet de enige die bevroren was van schrik. Het meisje dat reed is even bang als ik, maar zij reed.. Gelukkig dat we net afremden voor een rotonde, want zij was zo verstijfd van angst dat ze haar handen van het stuur haalde.. We zijn uit de auto gerend en hebben gewacht tot er iemand langskwam. Een vrouw heeft uiteindelijk de spin voor ons gedood, in haar pyjama.. Het was redelijk beschamend..

Die week zijn we elke dag langs de huizen gegaan, 's avonds met iedereen koken en dan een film kijken. Heel leuk en ik had die week heel veel geluk omdat ik 3 records heb verbroken van het bedrijf, promotie heb verdiend op mijn 6e dag en mijn 2-wekendoel in 1 dag heb bereikt! Dat was echt ongelooflijk, maar erg leuk omdat daar veel geld aan was verbonden!

Ik ben nu alweer een week in Perth. In het weekend zijn we met een paar naar een openlucht-bioscoop gegaan, heel leuk!

Maandag heb ik het bedrijf verteld dat ik nog maar 1 week kon werken, omdat ik daarna weer verder ging reizen - wat ik daarvoor al had gezegd! Omdat deze week teambuilding week is en er een vrije dag in valt, hebben ze gevraagd of ik maandag al ontslag kon nemen. Dus nu ben ik weer vrij en daar ben ik heel blij om, omdat ik buiten werk helemaal niets meer kon doen!

Een paar dagen geleden ben ik van hostel gewisseld omdat de ander heel erg vies werd.. Kakkerlakken renden overal - en mij kennende is dat geen goede combinatie - en op het einde waren er muizen.. Tijd om te vertrekken!

Het nadeel van erg lang niets te schrijven, is dat ik alweer de helft ben vergeten. Maar geen zorgen, als ik terug ben zal ik mijn 'talent' in het praten laten blijken! Fijn he brobro!

Ik heb begrepen dat het bij jullie afschuwelijk weer is.. Het is hier nu ook bijna winter, wat betekent dat de temperatuur kan zakken tot 25 graden.. Naar! Gister was het gelukkig nog steeds 35 graden, vandaag 30 dus voor nu is het nog prima te overleven! Daarna ga ik misschien overwinteren..

Byebyeeee

Liefs Nynke